Dagboek van Miercoles

5 december tm 16 december

Op pakjesavond werd Miercoles bij ons gebracht. Hij was erg nieuwsgierig maar ook bang want hij liep met de staart tussen de benen naar je toe. Ondanks dat zocht hij mij steeds weer op om geaaid en geknuffeld te worden. 

Voor de nacht een rondje gaan lopen maar deed helemaal geen plasje onderweg. Bij terug komst was het tijd om naar bed te gaan en Miercoles ging in de bench nadat hij wat brokjes had gegeten.

Na een kwartiertje jammeren was het stil. 

Smorgens bewust haar in de bench gelaten omdat het nogal druk is met de kinderen die naar school vertrekken en dat vindt ze prima want je hoorde haar niet.

Daarna een wandeling gemaakt en doet netjes haar behoefte op de honden uitlaatplaats  maar duurt wel even voor ze wat doet omdat alles onderweg erg interessant is om naar te kijken. Het uitlaat terrein ligt aan een drukke weg maar ze is hier niet schrikachtig van. 

Omdat ze zo klein is behandelde ik haar meer als een kat dan een hond maar dat was achteraf niet zo handig aangezien ze dacht dat haar plaats in de roedel na mij kwam en mij begon te verdedigen tegen mijn man die binnen kwam door te grommen, blaffen en zelfs een keer te happen.  Haar hiervoor gestraft en andere regels toegepast zoals niet op de bank, haar geregeld negeren als ze aandacht wil en juist aandacht geven wanneer ik het daar tijd voor vond.

Ook naar de kinderen hapte ze wanneer ze haar een tijdje aaide dus ook de kinderen hebben haar een aantal dagen genegeerd. Dit gaat nu goed. Kinderen bepalen wanneer ze haar aaien maar sturen haar ook weer weg maar ze houdt haar voorkeur zo lijkt het voor volwassenen of oudere kinderen. 

Nu de regels duidelijk zijn weet ze haar plek meer binnen het gezin. Ze gaat in de mand als je dit zegt zelfs als wij gaan eten en dan blijft ze daar ook maar gaat ook zelf rustig in haar mandje liggen.

Ze weet wat foei betekend maar het is een slim hondje want als ik even was ga ophangen boven en beneden kom zit ze toch op de bank maar zodra ik foei zeg vertrekt ze meteen.

Nu we bijna 2 weken verder zijn heeft ze haar rust gevonden, lekker knuffelen zonder staart tussen de benen, spelen met haar knuffeltjes en piepbordje waar ze zichzelf mee vermaakt of het ons laat weggooien. 

Sinds kort maakt ze een knorrend geluid wanneer ze geknuffeld wordt dit is erg komisch. Ook wanneer ze een koekje krijgt (hier is ze erg kieskeurig in want het moet klein en zacht zijn haha) gaat ze op haar achterpoten lopen of springen dan is het net een konijn.

We zijn nu bezig met haar te leren zitten en haar wat meer kennis te laten maken met andere mensen omdat ze dat toch wel spannend vind doordat ze dan de staart tussen de benen heeft maar ze vindt het ook leuk om aangehaald te worden door andere mensen omdat ze dan toch kwispelt. 

Met de kat samen gaat het prima, Af en toe wandelt ze er achteraan maar zodra de kat haar poot optilt draait ze toch maar gauw weer om.

Dus slim, lief, pienter hondje en volgens velen de looks van een puppy. 

Het alleen blijven wanneer iedereen is werken (gemiddeld 2x 6 uurtjes per week) gaat prima. Ze blaft wel als we weggaan maar is stil als we terugkomen en ziet er niet gestrest uit maar blij dat je er weer bent. Ze zit wel in de bench.

Dus dan lekker even wandelen, binnen spelen en knuffelmomentjes dan is ze helemaal in haar sas.